Mundart - Lyrik
Do se
14. Juli 2009
En zarte Huuch vo inniger Liebi
Verschtrömt er mit sim Liecht
De Moo am dunkle Firmament
E Schternemeer tuet en begleite
Ond singt sinnlechi Liebeslieder
I d’Endlechkeit vo öserem do se
Als wärs en lieblech fiine Wink
Em Moo sin fiine Liechterschii
Wo n er ös do entgege bringt
© Hans-Peter Zürcher
En letschte Schnee
22. Februar 2009
S’ischt nomme so dunkel am Morge früe
Ond d’Vögeli fpiffed leesli
Die erschte Blüemli strecked schüüch
Erni Chöpfli os der Erde
Doch dunkli Wolcke schwär ond grau
Züched öbers stilli Land
Ond grossi Flocke falled lees und dicht
Decked zu de Wald ond’s Feld
S’schneit als wär’s no tüüfschte Wenter
No nünt vo Früelig i de Loft
No s’gschäftig Triibe vo de Vögel ischt
E Zäche vom nöche Lenz
© Hans-Peter Zürcher
Wolke
30. Mai 2004
Wolkeschiffli wiiss ond liis
züched am Himmel sanft ond fiin
veränderet of wonderlechi Wiis
erni Form ond au eren Sinn
Emol sönds gross und chräftig
gliiched enere Flotte wie zhuuf
denn wider chlii ond schmächtig
ond lösed sich denn plötzlech uuf
Wolketürm so gross und mächtig
entladet sich mit Sturm ond Rege
dröberabe schint d’Sonn so prächtig
als wär nütz gsee ossert ebe
Blaue Himmel ond’Wölkli fii
die träg ond langsam züchet fromm
wie Schiffli of em Meer so chlii
verändert öppe eren Sinn ond d’Form
So enderet denn au d’Mensche
im lauf vo erner chorze Lebenszyt
ständig erni Art ond Wiis wie ebe
no de Charakter de ischt ond bliibt
© 2008 bei Hans-Peter Zürcher
